Netong mga nag daang araw ramdam kona ang pagod sa trabaho. Yung pagiging focus at determenado. Sampung araw narin ang nakalipas buhat ng mag palit ng MUM ( multi unit manager), at isang pinoy ang bago naming MUM, masasabi kong iba magtrabaho ang pinoy. Ilang araw palang, ang dami konang natutunan sa kanya, na maari kong magamit.
Dahil off ko,at Dakilang Tour guide ako, pinasyal ko si Insan sa Dubai Museum.Napaka mura ng entrance fee 3dirham, sulit maraming matutunan sa kultura nila, at sa pamumuhay nila nung kapanahunan. Halos parehas lang din natin sila pag dating sa sina-unang panahon. Maaring hindi mag kakatulad ang relihiyon, pero yung istado ng pamumuhay noon parang mag katulad sa ating pinoy.
Ka Porma lang ng Ferrari.Alam ko masyadong mataas ang pangarap ko magkaroon ng Ferrari, kaya hangang papicture lang ako. Hindi naman masama humanga sa isang bagay, lalo na kung ang pag hangad neto ay NAKAKABUTI.
Pero darating ang panahon na mag kakaroon ako ng sarili kong SASAKYAN, hindi man siya Ferrari.
Dahil andito sa Dubai ang Pinsan ko, sinasamahan ko siya mag Tour, dakilang tourist guide lang ako. Hahaha!
Nag lakad sa Beach habang tanaw ang Burj.Habang pinag mamasdan ang pag lubog ng araw. Ayoko sa yellow nung araw na yun.haha:-)
Pag tuntong pala sa buhangin naramdaman kona pinapasok ng buhangin ang sapatos ko. Ayoko naman tanggalin at mag yapak, hindi kasi siya purong buhangin meron siyang maliliit na shell na nagkalat, masakit sa paa pag natapakan.
Kalalakad namin sa beach nakarating din kami ng burj al arab, kahit madilim na kami nakarating. Pag uwi namin ng Taxi na kami pa uwi sa sobrang pagod. Muka tanga lungs ng lakad kami. Tapos pag dating sa dulo ng taxi pa uwi.
Andito ako ngayon sa trabaho walang gaanong Guest dahil friday. 
Nakaka- antok lang ang mga ganitong oras at araw ng trabaho, gusto konang umuwi at matulog. hahaha! Meron pa kaming Dalawang oras, para tumambay. huhu, antok na antok na ako. Panggabi kasi ako kagabi tapos morning, whaaaa suicide lungsss.
Nakakainis lang kasi ang bilis dumating at mawala ng mga tao. Oo, ganoon ang buhay. Oo, sa ganoong paraan natin malalaman kung sino ang totoo at magtatagal. Pero nakakasawa rin kasi. Nakakasawang ngumiti sa pagdating ng mga taong aalis din naman agad. Nakakapagod maglaan ng emosyon sa mga taong babalewala sa nararamdaman mo. Nakakainis lang.
Eto yung mga oras na nakahiga ako sa kama ko, eto na ata yung comfort zone ko. Hindi ko alam marahil pakiramdam ko antahimik ng buhay pag nasa kwarto lang ako. Minsan lang ako lumabas pag may importateng pupuntahan o merong lakad. Siguro nasanay narin ako na nasa loob lang ng kwarto, sabi nga nila antuking bata daw ako kahit 30minutes hindi ko palalagpasin maka idlip/tulog lang ako.Gaya ngayon tinatapos kolang to at matutulog muna ako.
estupidongjuantamad replied to your photo
sabi ko na nga ba. HAHAHAH Kung kelan tumatanda saka nagiging isip bata HHAHAHAHAHA LOLjk :D
eto pa yung isang comment mo sa fb:
Lagi mo nalang akoInaayawKuya Jai, bakit ka ganyan? hindi kana marunong gumalang sa nakakatanda sayo.
